Aanwezigheid zonder druk
Niet elke betekenisvolle interactie tussen mens en paard hoeft een handeling te worden. Soms is de belangrijkste bijdrage die een mens kan leveren, aanwezig te zijn zonder een reactie te eisen.
Dit is moeilijk voor mensen die getraind zijn om de verhouding af te meten aan wat zij kunnen doen: vangen, aanraken, leiden, rijden, trainen, poetsen, corrigeren, verbeteren. Aanwezigheid zonder druk vraagt om een andere maatstaf. Kan het paard zichzelf blijven terwijl de mens er is?
Aanwezigheid is geen leegte
Stil in een veld staan is niet hetzelfde als niets doen. De mens heeft nog steeds houding, ademhaling, emotionele toon, richting van aandacht en geschiedenis. Het paard leest deze dingen. Een mens die werkelijk aanwezig is zonder druk, is niet afwezig. De mens is beschikbaar zonder het over te nemen.
Dit stelt het paard in staat om in zijn eigen tempo te onderzoeken. Toenadering kan vrijwillig worden. Afstand kan veilig blijven. Nieuwsgierigheid kan verschijnen zonder meteen te worden ingevangen.
Waarom drukvrije tijd ertoe doet
Als elke komst van de mens een taak voorspelt, kunnen paarden mensen gaan ervaren als bewegende eisen. Zelfs aangename taken kunnen druk worden als ze de keuze van het paard altijd wegnemen. Voeren, poetsen, aandacht en werk kunnen alle de mogelijkheden van het paard versmallen.
Drukvrije aanwezigheid schept een andere categorie: de mens die nabij kan zijn zonder iets te laten gebeuren.
Dit is krachtig, omdat het de verwachting van het paard verandert. De persoon is niet langer alleen een aanleiding tot onderbreking. De persoon kan op een niet-bedreigende manier deel van de omgeving worden.
Wat te observeren
Een paard kan beginnen met de mens te negeren. Later kan het paard dichterbij grazen, zachter kijken, vlakbij passeren, binnen het zicht rusten, of naderen en weer weggaan. Dit zijn kleine veranderingen, maar ze doen ertoe. Het doel is niet om contact af te dwingen. Het doel is te zien of het paard de mens kan insluiten zonder zijn behaaglijkheid te verliezen.