Het oor is niet de hele boodschap
Oren zijn gemakkelijk te zien, dus mensen overschatten ze. Oren naar voren betekent geïnteresseerd. Oren naar achteren betekent boos. Eén oor betekent luisteren. Deze versimpeling kan nuttig zijn, maar ze kan ook gevaarlijk oppervlakkig zijn.
Een paard spreekt niet met de oren alleen. Het hele lichaam draagt de boodschap.
Het probleem met het lezen van één signaal
Een paard met de oren naar achteren kan geïrriteerd zijn, geconcentreerd zijn, naar achteren luisteren, voer beschermen, door de wind bewegen, op een ander paard reageren, of zich schrap zetten vóór ongemak. Een paard met de oren naar voren kan nieuwsgierig, oplettend, gespannen, verwachtingsvol zijn, of zich voorbereiden om te bewegen. De oorstand telt, maar is niet voldoende.
Hetzelfde geldt voor het zwiepen van de staart, de hoogte van het hoofd, een verandering van de neusgaten, schrapen, likken, kauwen of stilstand. Elk afzonderlijk signaal wordt misleidend wanneer het uit de rest van het lichaam wordt losgemaakt.
Equine Notion behandelt signalen als constellaties, niet als losse woorden.
Wat het lichaam toevoegt
De hals toont gereedheid of zachtheid. De hoeven tonen of het paard beschikbaar is, klem zit, naar voren leunt of zich voorbereidt om te vertrekken. De ogen tonen focus en spanning. De neus en de kaak tonen kleine veranderingen in stress of ontspanning. De adem toont of het lichaam tot rust is gekomen. De richting van de borst onthult vaak de werkelijke bedoeling vóór het hoofd dat doet.
Een paard kan naar de mens kijken terwijl het lichaam de andere kant op wijst. Een paard kan de oren rustig houden terwijl de hoeven zich voorbereiden om te bewegen. Een paard kan de hand aanraken terwijl de rest van het lichaam gespannen blijft. Deze gemengde signalen verdienen aandacht.
Combinaties lezen
In plaats van te vragen: “Wat betekenen de oren?” stel drie vragen.