Waarom volwassen paarden nog steeds spelen
Veel mensen verwachten dat veulens en jonge paarden spelen. Wanneer volwassen paarden spelen, is de reactie vaak verbazing. Een volwassen paard dat in een schijnachtervolging wegdraaft, het hoofd omhoog gooit, een klein spel bedenkt of zich even bij een groepsren aansluit, wordt soms omschreven als „jong doen”. Maar volwassen spel is geen falen van rijpheid. Het kan juist een teken zijn dat rijpheid niet is verschraald tot emotionele afstomping.
In Equine Notion is volwassen spel belangrijk omdat het een smal idee van welzijn ter discussie stelt. Een paard kan overleven zonder zichtbare vreugde. Dat betekent niet dat het leven rijk is.
Volwassen spel is selectief
Volwassen paarden spelen doorgaans niet met de constante intensiteit van jonge paarden. Hun spel kan korter zijn, socialer bepaald, meer seizoensgebonden, meer afhankelijk van de ondergrond, het weer, de stabiliteit van de groep of lichamelijk comfort. Door die selectiviteit is het gemakkelijk te missen.
Een volwassen paard speelt misschien alleen met één metgezel. Ze speelt misschien pas nadat de druk rond het voeren is gaan liggen. Ze speelt misschien alleen wanneer het veld droog genoeg is, de wind draait, of de groep in een bepaalde stemming is gekomen. De zeldzaamheid van de handeling maakt haar niet betekenisloos. Het kan haar juist veelzeggender maken.
De waarnemer zou zich moeten afvragen: onder welke omstandigheden wordt dit volwassen paard expressief?
Wat volwassen spel kan aanduiden
Volwassen spel kan sociaal vertrouwen aanduiden. Een volwassen paard verspilt misschien geen energie aan instabiele interactie. Wanneer ze ervoor kiest te spelen, doen de partner en de omgeving ertoe.
Het kan lichamelijk zelfvertrouwen aanduiden. Nogmaals, dit is geen diagnose, maar observatie. Een paard dat regelmatig kiest voor gevarieerde, elastische beweging toont iets anders dan een paard dat nooit uit een behoedzame beweging komt.
Het kan positieve emotionele capaciteit aanduiden. Discussies over welzijn richten zich vaak op het voorkomen van schade. Dat is noodzakelijk, maar onvolledig. Een leven zonder duidelijk lijden is niet vanzelf een leven met plezier, nieuwsgierigheid of expressie.
Volwassen spel herinnert de mens eraan dat paarden niet alleen patiënten zijn om te beschermen of werkers om te beheren. Het zijn levende wezens wier positieve toestanden aandacht verdienen.