Waarom wachten geen zwakte is
In veel paardenomgevingen wordt wachten behandeld als een gebrek aan vaardigheid. De bekwame persoon handelt. De zelfverzekerde persoon beslist. De doeltreffende persoon boekt een resultaat. Wachten lijkt passief, aarzelend of sentimenteel.
Rond paarden kan die aanname veel kosten. Wachten is vaak de enige manier om te zien of het paard gewillig, onzeker, nieuwsgierig, berustend, vermijdend of gewoon nog niet klaar is.
Equine Notion behandelt wachten niet als zwakte. Het behandelt wachten als een methode.
Wachten scheidt keuze van gehoorzaamheid
Een paard dat onmiddellijk reageert onder druk is misschien gehoorzaam, maar gehoorzaamheid is niet hetzelfde als keuze. Een paard dat de tijd krijgt om zonder druk te reageren, kan een andere kwaliteit van deelname tonen.
Dit onderscheid doet ertoe. Als het paard zich na een pauze naar de mens toekeert, behoort die pauze aan het paard toe. Als het paard pas na herhaald roepen dichterbij komt, behoort de beweging mogelijk meer toe aan het menselijke verzoek dan aan het eigen initiatief van het paard. Beide kunnen nuttig zijn in de praktische omgang, maar ze betekenen niet hetzelfde.
Wachten laat de eigenaar zien welk soort beweging aanwezig is.
De informatie in aarzeling
Aarzeling wordt vaak verkeerd gelezen als koppigheid. Soms is het gewoon denktijd. Een paard kan de houding van de mens vergelijken met eerdere ervaringen, de kudde controleren, naar een geluid luisteren, de ondergrond inschatten of afwegen of contact veilig is.
Als de mens elke aarzeling opvult met sterkere signalen, kan de aarzeling niet gelezen worden. Het paard leert dat onzekerheid niet mag spreken. De mens leert alleen hoeveel druk beweging oplevert.
Dat is een zeer beperkte leerschool.